Zwiedzanie
Monumentalne malowidło o długości 114 metrów i wysokości 15 metrów. Przedstawia zwycięską bitwę Polaków nad Rosjanami pod Racławicami w kwietniu 1794 roku.
Pomysłodawcą uczczenia bitwy - w jej setną rocznicę, był lwowski malarz Jan Styka, który zaangażował do prac nad Panoramą Racławicką wybitnych artystów, m.in. Wojciecha Kossaka, Tadeusza Popiela, Teodora Axentowicza, Włodzimierza Tetmajera.
Prace nad obrazem trwały dziewięć miesięcy. Wybudowana w parku Stryjskim rotunda, w której prezentowana była Panorama Racławicka, to jedna z atrakcji Lwowa na przełomie XIX i XX wieku.
Zabiegi techniczne wykorzystane przez autorów sprawiają, że obraz można porównać do współczesnej technologii 3D. Panoramiczna perspektywa, oświetlenie, scenografia dobudowana przed płótnem wywołują wrażenie jego wielowymiarowości.
Po II wojnie światowej Panorama Racławicka trafiła do Wrocławia. Wiele lat przeleżała w magazynach. Nie wystawiano jej przede wszystkim ze względów politycznych – przedstawia przecież zwycięstwo Polaków nad Rosjanami, a Polska Ludowa znalazła się w orbicie wpływów Związku Radzieckiego.
Dopiero po 1980 r. rozpoczęto budowę rotundy, w której od 1985 r. pokazywana jest Panorama Racławicka. Wśród odwiedzających byli m.in. papież Jan Paweł II, królowa Holandii Beatrycze. W 1987 r. dziełem zachwycił się premier Chin Zhao Ziyang. Po tej wizycie w Chinach powstało wiele monumentalnych malowideł w technice podpatrzonej od Styki.
Podczas zwiedzania widzowie mogą słuchać komentarza na temat historii obrazu, postaci i wydarzeń, które przedstawia, w 16 językach (w tym po koreańsku, japońsku, chorwacku oraz esperanto). Dla osób niewidomych dostępny jest opis w formie audiodeskrypcji.
127 il-persuni tal-post jissuġġerixxu
Panorama tal-Battalja ta 'Racławice
11 Jana Ewangelisty PurkyniegoMonumentalne malowidło o długości 114 metrów i wysokości 15 metrów. Przedstawia zwycięską bitwę Polaków nad Rosjanami pod Racławicami w kwietniu 1794 roku.
Pomysłodawcą uczczenia bitwy - w jej setną rocznicę, był lwowski malarz Jan Styka, który zaangażował do prac nad Panoramą Racławicką wybitnych artystów, m.in. Wojciecha Kossaka, Tadeusza Popiela, Teodora Axentowicza, Włodzimierza Tetmajera.
Prace nad obrazem trwały dziewięć miesięcy. Wybudowana w parku Stryjskim rotunda, w której prezentowana była Panorama Racławicka, to jedna z atrakcji Lwowa na przełomie XIX i XX wieku.
Zabiegi techniczne wykorzystane przez autorów sprawiają, że obraz można porównać do współczesnej technologii 3D. Panoramiczna perspektywa, oświetlenie, scenografia dobudowana przed płótnem wywołują wrażenie jego wielowymiarowości.
Po II wojnie światowej Panorama Racławicka trafiła do Wrocławia. Wiele lat przeleżała w magazynach. Nie wystawiano jej przede wszystkim ze względów politycznych – przedstawia przecież zwycięstwo Polaków nad Rosjanami, a Polska Ludowa znalazła się w orbicie wpływów Związku Radzieckiego.
Dopiero po 1980 r. rozpoczęto budowę rotundy, w której od 1985 r. pokazywana jest Panorama Racławicka. Wśród odwiedzających byli m.in. papież Jan Paweł II, królowa Holandii Beatrycze. W 1987 r. dziełem zachwycił się premier Chin Zhao Ziyang. Po tej wizycie w Chinach powstało wiele monumentalnych malowideł w technice podpatrzonej od Styki.
Podczas zwiedzania widzowie mogą słuchać komentarza na temat historii obrazu, postaci i wydarzeń, które przedstawia, w 16 językach (w tym po koreańsku, japońsku, chorwacku oraz esperanto). Dla osób niewidomych dostępny jest opis w formie audiodeskrypcji.
Sztuka średniowieczna, dzieła epoki renesansu i baroku, sztuka Śląska oraz prace polskich i europejskich artystów współczesnych, a także arcyciekawe prezentacje
Muzeum Narodowe od 1947 roku zajmuje gmach dawnej Rejencji - Zarządu Prowincji Śląskiej. Jego zbiory prezentowane są także w Pawilonie Czterech Kopuł Muzeum Sztuki Współczesnej w pobliżu Hali Stulecia, oddziałem Muzeum jest Panorama Racławicka.
W budynku przy pl. Powstańców Warszawy na stałe pokazywane są m.in. wystawy sztuki średniowiecznej, sztuki śląskiej od XIV do XVI wieku, oraz sztuki polskiej do XIX wieku.
Do najcenniejszych dzieł w kolekcji Muzeum Narodowego należą m.in. „Madonna z Jezusem i św. Janem” Agnolo Bronzino, „Pejzaż zimowy z łyżwami i pułapką na ptaki” Pietera Brueghela Młodszego oraz „Portret chłopca” Jeana Chardina.
Imponująco wygląda zestaw nazwisk artystów, których prace można obejrzeć w Pawilonie Czterech Kopuł Muzeum Sztuki Współczesnej.- galerii sztuki współczesnej Muzeum Narodowego. Są wśród nich dzAbakanowicz, Kandinsky, Lebenstein, Makowski, Szapocznikow, Nowosielski, Hałas, Bałka i Althamer.
60 il-persuni tal-post jissuġġerixxu
Mużew Nazzjonali
5 plac Powstańców WarszawySztuka średniowieczna, dzieła epoki renesansu i baroku, sztuka Śląska oraz prace polskich i europejskich artystów współczesnych, a także arcyciekawe prezentacje
Muzeum Narodowe od 1947 roku zajmuje gmach dawnej Rejencji - Zarządu Prowincji Śląskiej. Jego zbiory prezentowane są także w Pawilonie Czterech Kopuł Muzeum Sztuki Współczesnej w pobliżu Hali Stulecia, oddziałem Muzeum jest Panorama Racławicka.
W budynku przy pl. Powstańców Warszawy na stałe pokazywane są m.in. wystawy sztuki średniowiecznej, sztuki śląskiej od XIV do XVI wieku, oraz sztuki polskiej do XIX wieku.
Do najcenniejszych dzieł w kolekcji Muzeum Narodowego należą m.in. „Madonna z Jezusem i św. Janem” Agnolo Bronzino, „Pejzaż zimowy z łyżwami i pułapką na ptaki” Pietera Brueghela Młodszego oraz „Portret chłopca” Jeana Chardina.
Imponująco wygląda zestaw nazwisk artystów, których prace można obejrzeć w Pawilonie Czterech Kopuł Muzeum Sztuki Współczesnej.- galerii sztuki współczesnej Muzeum Narodowego. Są wśród nich dzAbakanowicz, Kandinsky, Lebenstein, Makowski, Szapocznikow, Nowosielski, Hałas, Bałka i Althamer.
Centrum wiedzy o wodzie to arcyciekawe miejsce, to fenomenalna prezentacja na temat wody, bez której nie byłoby życia na Ziemi.
Hydropolis to unikatowe centrum wiedzy, które łączy walory edukacyjne z nowoczesną formą wystawienniczą. Odkrywa procesy, w których bierze udział woda – od funkcji pełnionych w ciele człowieka, po prądy oceaniczne, które kształtują klimat na Ziemi.
Hydropolis to atrakcja Wrocławia dla osób w każdym wieku. Multimedialna opowieść o życiodajnej wodzie jest bogata i różnorodna. I mimo ogromu prezentowanych wiadomości, ani przez moment nie będziemy się nudzić.
Hydropolis zajmuje dawny zbiornik wody czystej wybudowany w 1893 roku o powierzchni czterech tysięcy metrów kwadratowych.
Wystawa podzielona jest na dziewięć stref tematycznych, każda z nich przedstawia substancję życia z innego ujęcia. Hydropolis, to miejsce, w którym technologie multimedialne, interaktywne instalacje, wierne repliki i modele oraz bogate w informacje ekrany dotykowe służą jednemu celowi: ukazaniu wody z różnych, fascynujących perspektyw.
Hydropolis - historia głębin
W sali „Planeta wody” poznamy teorie na temat pochodzenia wody i jej obecności we wszechświecie. W kolejnych pomieszczeniach prezentowane są nieco bliższe i równie ciekawe obszary. Można posiedzieć wiernie odtworzonej kapsule batyskafu Trieste, którym w 1960 r. dwójka śmiałków zanurkowało na dno Rowu Mariańskiego. Don Walsh, amerykański oficer i oceanograf, uczestnik eksperymentu, podczas wizyty w Hydropolis, znowu zajął miejsce w batyskafie. Walsh przyjął tytuł honorowego ambasadora Centrum wiedzy o wodzie.
Tuż obok prezentowane są „stwory” zamieszkujące morza i oceany – od kilkumetrowych rekinów, przez ławice ryb, po drobnoustroje. Możemy posiedzieć na tropikalnej plaży i posłuchać kojącego szumu morza, albo przejść się w chmurze.
Każda sala jest obudowana multimedialnymi tablicami z interesującymi szczegółami na temat przełomowych odkryć podwodnego świata, natury wody i sposób jej wykorzystanie przez człowieka. W Hydropolis znajdują się dziesiątki modeli statków, łodzi i innych pływających konstrukcji. Zobaczyć i dotknąć można wielu urządzeń, pomp, silników, dźwigni. Więcej - każdy na chwilę ma szansę zostać gromowładnym i wywołać burzę z grzmotami o teatralnym charakterze.
Osobną część wystawy poświęcono obecności motywu wody i jej znaczenia w religiach i w sztuce. Jeszcze inna widowiskowo prezentuje znaczenie wody dla życia organizmów na Ziemi.
Są także wątki wrocławskie. Np. interaktywny stół z mapami Wrocławia, m.in. z czasu powodzi tysiąclecia, czy systemu wodociągów miejskich, przyciąga uwagę starszych i młodszych.
Bilety są sprzedawane w systemie co 30 minut, a wejście na wystawę jest limitowane w związku z przepustowością obiektu. Każdy bilet sprzedawany jest na konkretną godzinę, która odpowiada godzinie rozpoczęcia projekcji w sali „Planeta wody” – od tego miejsca zaczyna się zwiedzanie atrakcji.
101 il-persuni tal-post jissuġġerixxu
Hydropolis
17 Na GrobliCentrum wiedzy o wodzie to arcyciekawe miejsce, to fenomenalna prezentacja na temat wody, bez której nie byłoby życia na Ziemi.
Hydropolis to unikatowe centrum wiedzy, które łączy walory edukacyjne z nowoczesną formą wystawienniczą. Odkrywa procesy, w których bierze udział woda – od funkcji pełnionych w ciele człowieka, po prądy oceaniczne, które kształtują klimat na Ziemi.
Hydropolis to atrakcja Wrocławia dla osób w każdym wieku. Multimedialna opowieść o życiodajnej wodzie jest bogata i różnorodna. I mimo ogromu prezentowanych wiadomości, ani przez moment nie będziemy się nudzić.
Hydropolis zajmuje dawny zbiornik wody czystej wybudowany w 1893 roku o powierzchni czterech tysięcy metrów kwadratowych.
Wystawa podzielona jest na dziewięć stref tematycznych, każda z nich przedstawia substancję życia z innego ujęcia. Hydropolis, to miejsce, w którym technologie multimedialne, interaktywne instalacje, wierne repliki i modele oraz bogate w informacje ekrany dotykowe służą jednemu celowi: ukazaniu wody z różnych, fascynujących perspektyw.
Hydropolis - historia głębin
W sali „Planeta wody” poznamy teorie na temat pochodzenia wody i jej obecności we wszechświecie. W kolejnych pomieszczeniach prezentowane są nieco bliższe i równie ciekawe obszary. Można posiedzieć wiernie odtworzonej kapsule batyskafu Trieste, którym w 1960 r. dwójka śmiałków zanurkowało na dno Rowu Mariańskiego. Don Walsh, amerykański oficer i oceanograf, uczestnik eksperymentu, podczas wizyty w Hydropolis, znowu zajął miejsce w batyskafie. Walsh przyjął tytuł honorowego ambasadora Centrum wiedzy o wodzie.
Tuż obok prezentowane są „stwory” zamieszkujące morza i oceany – od kilkumetrowych rekinów, przez ławice ryb, po drobnoustroje. Możemy posiedzieć na tropikalnej plaży i posłuchać kojącego szumu morza, albo przejść się w chmurze.
Każda sala jest obudowana multimedialnymi tablicami z interesującymi szczegółami na temat przełomowych odkryć podwodnego świata, natury wody i sposób jej wykorzystanie przez człowieka. W Hydropolis znajdują się dziesiątki modeli statków, łodzi i innych pływających konstrukcji. Zobaczyć i dotknąć można wielu urządzeń, pomp, silników, dźwigni. Więcej - każdy na chwilę ma szansę zostać gromowładnym i wywołać burzę z grzmotami o teatralnym charakterze.
Osobną część wystawy poświęcono obecności motywu wody i jej znaczenia w religiach i w sztuce. Jeszcze inna widowiskowo prezentuje znaczenie wody dla życia organizmów na Ziemi.
Są także wątki wrocławskie. Np. interaktywny stół z mapami Wrocławia, m.in. z czasu powodzi tysiąclecia, czy systemu wodociągów miejskich, przyciąga uwagę starszych i młodszych.
Bilety są sprzedawane w systemie co 30 minut, a wejście na wystawę jest limitowane w związku z przepustowością obiektu. Każdy bilet sprzedawany jest na konkretną godzinę, która odpowiada godzinie rozpoczęcia projekcji w sali „Planeta wody” – od tego miejsca zaczyna się zwiedzanie atrakcji.
Wrocławski Rynek ma niemal 3,8 hektara i należy do największych dawnych placów targowych w Polsce.
Przyciąga urokiem zabytkowych kamienic, żywiołowością i klimatem wyjątkowego centrum europejskiej metropolii. Za to późnogotycki ratusz z 66-metrową wieżą jest najokazalszą tego typu budowlą w kraju. W jego podziemiach działa do dzisiaj Piwnica Świdnicka, jeden z najstarszych w Europie lokali gastronomicznych.
Ratusz we Wrocławiu
Stary Ratusz we Wrocławiu jest unikatowym w skali europejskiej zabytkiem świeckiej architektury gotyckiej. To dwukondygnacyjna, trójtraktowa budowla na planie prostokąta z także prostokątnym aneksem budynku rady i ławy oraz kwadratową wieżą.
Usytuowany w centrum miasta powstawał w kilku etapach na przestrzeni około 250 lat (od końca XIII w. aż po wiek XVI). Pełnił funkcję siedziby władz miejskich i wrocławskiego sądownictwa.
Najstarsza część ratusza powstała ok. 1299 r. Ta część, określana wówczas jako consistorium (łac. miejsce zgromadzeń), jest obecnie niemal całkowicie przysłonięta w wyniku rozbudowy bryły budynku. Po wykupieniu przez miasto od potomków dziedzicznego wójta jego praw, znacznie zwiększył się prestiż i kompetencje rady miejskiej. Konieczne stało się wybudowanie nowej siedziby radny.
W latach 1328-1333 zbudowano budynek praetorium (łac. siedziba przywódców), który mieścił Izbę Rady i Ławy. Budynek zamknął od północy plac sądowy z usytuowanym nań pręgierzem. W latach 1343-1357 dobudowano kolejne pomieszczenia od strony placu sądowego: jednofilarową Salę Sądową na parterze i Salę Książęcą na piętrze, pełniącą funkcję kaplicy. Około 1368 r. uruchomiono na niej zegar, którego dzwon godzinowy zachował się do dziś.
O ostatecznym kształcie ratusza zdecydowała wielka przebudowa w latach 1470-1480, kiedy to powiększono budowlę o niemal połowę, dobudowując nowe pomieszczenia od południa, i nadano jej bardziej reprezentacyjny charakter.
W 1510 r. elewację ratusza otynkowano i pokryto dekoracją malarską. W połowie XVI wieku wieże ratusza podwyższono i nakryto renesansowym hełmem. W 1580 r. uruchomiono zegar na elewacji wschodniej.
Od 1808 r. wnętrza ratusza ulegały stopniowej degradacji. Przestarzały obiekt nie odpowiadał wymogom nowoczesnej administracji i wkrótce miejscy radni przenieśli się do Nowego Ratusza.
Dopiero pod koniec XIX wieku przeprowadzono pierwsze prace konserwacyjne. W latach 30. XX wieku przywrócono Sali Wielkiej formę trójnawową, położono nowe posadzki, otynkowano elewację wschodnią. Usunięto też otaczające ratusz budy handlowe. W trakcie walk o Wrocław w 1945 r. ratusz został poważnie uszkodzony. Jego reprezentacyjny charakter przywróciły mu liczne powojenne odbudowy i konserwacje.
Bogate kamieniczki i modernistyczny wieżowiec
Rynek otaczają kamienice, ufundowane przez wrocławskich patrycjuszy. Oryginalnym budynkiem, różniącym się stylistyczne od reszty zabudowy w Rynku, jest modernistyczny wieżowiec według projektu Heinricha Rumpa wybudowany w 1930 r. w południowo-zachodniej części.
Po II wojnie światowej Rynek przeszedł kilka zmian. W 1956 r. pojawił się pomnik komediopisarza Aleksandra hrabiego Fredry, który wcześniej stał we Lwowie. W latach 70. zlikwidowano trasy tramwajowe oraz poważnie ograniczono ruch samochodowy (zniknęła także stacja benzynowa). Na swoje miejsce wrócił zrekonstruowany pręgierz, zniszczony podczas wojny.
W 2000 r. na pl. Gołębim, w zachodniej części Rynku, stanęła fontanna, nazwana „Zdrojem” na cześć ówczesnego prezydenta miasta Bogdana Zdrojewskiego.
To pręgierz, fontanna oraz pomnik Fredry są najpopularniejszymi punktami orientacyjnymi w Rynku, pod którymi umawiają się wrocławianie i ich goście. Lubiane są także Jaś i Małgosia – dwa ocalone domki altarystów (opiekunów ołtarza w pobliskim kościele św. Elżbiety) w północno-zachodnim narożniku Rynku.
Rynek we Wrocławiu to miejsce jarmarków bożonarodzeniowych, imprez sylwestrowych, uroczystości religijnych, akademickich, wojskowych. W 2012 r., przy okazji mistrzostw Europy w piłce nożnej, Rynek był olbrzymią strefą kibica, w której bawiło się nawet po 30 tys. widzów.
Ciekawostki
213 metrów długości i 178 metrów szerokości ma wrocławski Rynek,
60 kamienic otacza Rynek z czterech stron, w tym: Kamienica pod Złotym Słońcem, Kamienica pod Gryfami, Kamienica pod Siedmioma Elektorami, Kamienica pod Błękitnym Słońcem oraz dom towarowy braci Barasch (dzisiaj dom handlowy Feniks),
11 ulic odchodzi od Rynku,
200 tysięcy widzów przewinęło się przez Rynek w Noc Sylwestrową w 2013 r.
18 il-persuni tal-post jissuġġerixxu
Rynek
RynekWrocławski Rynek ma niemal 3,8 hektara i należy do największych dawnych placów targowych w Polsce.
Przyciąga urokiem zabytkowych kamienic, żywiołowością i klimatem wyjątkowego centrum europejskiej metropolii. Za to późnogotycki ratusz z 66-metrową wieżą jest najokazalszą tego typu budowlą w kraju. W jego podziemiach działa do dzisiaj Piwnica Świdnicka, jeden z najstarszych w Europie lokali gastronomicznych.
Ratusz we Wrocławiu
Stary Ratusz we Wrocławiu jest unikatowym w skali europejskiej zabytkiem świeckiej architektury gotyckiej. To dwukondygnacyjna, trójtraktowa budowla na planie prostokąta z także prostokątnym aneksem budynku rady i ławy oraz kwadratową wieżą.
Usytuowany w centrum miasta powstawał w kilku etapach na przestrzeni około 250 lat (od końca XIII w. aż po wiek XVI). Pełnił funkcję siedziby władz miejskich i wrocławskiego sądownictwa.
Najstarsza część ratusza powstała ok. 1299 r. Ta część, określana wówczas jako consistorium (łac. miejsce zgromadzeń), jest obecnie niemal całkowicie przysłonięta w wyniku rozbudowy bryły budynku. Po wykupieniu przez miasto od potomków dziedzicznego wójta jego praw, znacznie zwiększył się prestiż i kompetencje rady miejskiej. Konieczne stało się wybudowanie nowej siedziby radny.
W latach 1328-1333 zbudowano budynek praetorium (łac. siedziba przywódców), który mieścił Izbę Rady i Ławy. Budynek zamknął od północy plac sądowy z usytuowanym nań pręgierzem. W latach 1343-1357 dobudowano kolejne pomieszczenia od strony placu sądowego: jednofilarową Salę Sądową na parterze i Salę Książęcą na piętrze, pełniącą funkcję kaplicy. Około 1368 r. uruchomiono na niej zegar, którego dzwon godzinowy zachował się do dziś.
O ostatecznym kształcie ratusza zdecydowała wielka przebudowa w latach 1470-1480, kiedy to powiększono budowlę o niemal połowę, dobudowując nowe pomieszczenia od południa, i nadano jej bardziej reprezentacyjny charakter.
W 1510 r. elewację ratusza otynkowano i pokryto dekoracją malarską. W połowie XVI wieku wieże ratusza podwyższono i nakryto renesansowym hełmem. W 1580 r. uruchomiono zegar na elewacji wschodniej.
Od 1808 r. wnętrza ratusza ulegały stopniowej degradacji. Przestarzały obiekt nie odpowiadał wymogom nowoczesnej administracji i wkrótce miejscy radni przenieśli się do Nowego Ratusza.
Dopiero pod koniec XIX wieku przeprowadzono pierwsze prace konserwacyjne. W latach 30. XX wieku przywrócono Sali Wielkiej formę trójnawową, położono nowe posadzki, otynkowano elewację wschodnią. Usunięto też otaczające ratusz budy handlowe. W trakcie walk o Wrocław w 1945 r. ratusz został poważnie uszkodzony. Jego reprezentacyjny charakter przywróciły mu liczne powojenne odbudowy i konserwacje.
Bogate kamieniczki i modernistyczny wieżowiec
Rynek otaczają kamienice, ufundowane przez wrocławskich patrycjuszy. Oryginalnym budynkiem, różniącym się stylistyczne od reszty zabudowy w Rynku, jest modernistyczny wieżowiec według projektu Heinricha Rumpa wybudowany w 1930 r. w południowo-zachodniej części.
Po II wojnie światowej Rynek przeszedł kilka zmian. W 1956 r. pojawił się pomnik komediopisarza Aleksandra hrabiego Fredry, który wcześniej stał we Lwowie. W latach 70. zlikwidowano trasy tramwajowe oraz poważnie ograniczono ruch samochodowy (zniknęła także stacja benzynowa). Na swoje miejsce wrócił zrekonstruowany pręgierz, zniszczony podczas wojny.
W 2000 r. na pl. Gołębim, w zachodniej części Rynku, stanęła fontanna, nazwana „Zdrojem” na cześć ówczesnego prezydenta miasta Bogdana Zdrojewskiego.
To pręgierz, fontanna oraz pomnik Fredry są najpopularniejszymi punktami orientacyjnymi w Rynku, pod którymi umawiają się wrocławianie i ich goście. Lubiane są także Jaś i Małgosia – dwa ocalone domki altarystów (opiekunów ołtarza w pobliskim kościele św. Elżbiety) w północno-zachodnim narożniku Rynku.
Rynek we Wrocławiu to miejsce jarmarków bożonarodzeniowych, imprez sylwestrowych, uroczystości religijnych, akademickich, wojskowych. W 2012 r., przy okazji mistrzostw Europy w piłce nożnej, Rynek był olbrzymią strefą kibica, w której bawiło się nawet po 30 tys. widzów.
Ciekawostki
213 metrów długości i 178 metrów szerokości ma wrocławski Rynek,
60 kamienic otacza Rynek z czterech stron, w tym: Kamienica pod Złotym Słońcem, Kamienica pod Gryfami, Kamienica pod Siedmioma Elektorami, Kamienica pod Błękitnym Słońcem oraz dom towarowy braci Barasch (dzisiaj dom handlowy Feniks),
11 ulic odchodzi od Rynku,
200 tysięcy widzów przewinęło się przez Rynek w Noc Sylwestrową w 2013 r.
Stary Ratusz we Wrocławiu
Od początku swojego istnienia Ratusz był świadkiem wielu ważnych wydarzeń historycznych
W murach ratusza gościli najważniejsi światowi przywódcy, monarchowie, duchowni oraz artyści. W jego podziemiach znajduje się jeden z najstarszych lokali gastronomicznych w Europie – legendarna Piwnica Świdnicka.
Stary Ratusz we Wrocławiu jest unikatowym w skali europejskiej zabytkiem świeckiej architektury gotyckiej. To dwukondygnacyjna, trójtraktowa budowla na planie prostokąta z także prostokątnym aneksem budynku rady i ławy, przylegającym do północnej elewacji, oraz kwadratową wieżą.
Usytuowany w centrum miasta, powstawał w kilku etapach budowlanych na przestrzeni około 250 lat (od końca XIII w. aż po wiek XVI). Pełnił funkcję siedziby władz miejskich i wrocławskiego sądownictwa, służył wszystkim mieszkańcom miasta.
Najstarsza część ratusza powstała ok. 1299 r. Ta część, określana wówczas jako consistorium (łac. miejsce zgromadzeń), jest obecnie niemal całkowicie wchłonięta przez dalsze etapy budowlane. Wolno stojące consistorium składało się z dwutraktowej parterowej podpiwniczonej hali, nakrytej stropem oraz przylegającej od zachodu wieży. Po wykupieniu przez miasto od potomków dziedzicznego wójta jego praw, znacznie zwiększył się prestiż i kompetencje rady miejskiej. Konieczne stało się wybudowanie nowej siedziby radny. W latach 1328-1333 zbudowano drugi, znacznie mniejszy budynek praetorium (łac. siedziba przywódców), który mieścił Izbę Rady i Ławy. Budynek zamknął od północy plac sądowy z usytuowanym nań pręgierzem.
W latach 1343-1357 dobudowano kolejne pomieszczenia od strony placu sądowego: jednofilarową Salę Sądową na parterze i Salę Książęcą na piętrze, pełniącą funkcję kaplicy. Nadbudowano także piętro nad dawnym consistorium oraz nad pretorium. Oba budynki nakryto wspólnym dachem, sklepiono piwnicę i podwyższono wieżę. Około 1368 r. uruchomiono znajdujący się na niej zegar, którego dzwon godzinowy zachował się do dziś. Wejście od wschodu ozdobiono reprezentacyjnym portalem. O ostatecznym kształcie ratusza zdecydowała wielka przebudowa w latach 1470-1480, kiedy to powiększono budowlę o niemal połowę, dobudowując nowe pomieszczenia od południa, i nadano jej bardziej reprezentacyjny charakter.
Do nowo powstałego traktu południowego dobudowano trzy ryzality z bogato zdobionymi partiami piętra, nadwieszonymi w formie wykuszy. Trakty środkowy i północny nakryto wspólnym, wysokim dachem i ozdobiono bogato zdobionym szczytem ze sterczynami od strony wschodniej. Południowy trakt oraz aneks północno-wschodni przekryto osobnymi, niższymi dachami, również ozdobionymi od wschodu dekoracyjnymi szczytami. W 1510 r. elewację ratusza otynkowano i pokryto dekoracją malarską. Nieco później w Sali Sądowej i izbie rady umieszczono renesansowe portale, a już 18 października 1536 r. na wieży ratuszowej – nowy, herb Wrocławia. W 1548 r. od strony dziedzińca powiększono aneks północno-wschodni. W 1559 r. wieże ratusza podwyższono i nakryto renesansowym hełmem. W 1580 r. uruchomiono zegar na elewacji wschodniej.
Od 1808 r. wnętrza ratusza ulegały stopniowej degradacji. Przestarzały obiekt nie odpowiadał wymogom nowoczesnej administracji i wkrótce miejscy radni przenieśli się do wybudowanego nieopodal Nowego Ratusza.
Dopiero pod koniec XIX wieku przeprowadzono pierwsze prace konserwacyjne m.in.: zrekonstruowano sterczyny w elewacji wschodniej, elewacja zachodnia została ozdobiona fantazyjnymi pseudogotyckimi ażurowymi szczytami. We wnętrzu wybudowano nową, okazałą klatkę schodową. W latach 30. XX wieku przeprowadzono kolejne prace. Przywrócono Sali Wielkiej formę trójnawową, położono nowe posadzki, otynkowano elewację wschodnią. Usunięto też otaczające ratusz budy handlowe. W trakcie walk o Wrocław w 1945 r. ratusz został dotkliwie uszkodzony. Jego reprezentacyjny charakter przywróciły mu liczne powojenne odbudowy i konserwacje.
Obecnie w Starym Ratuszu mieści się Muzeum Miejskie Wrocławia.
Ratusz
Rynek RatuszStary Ratusz we Wrocławiu
Od początku swojego istnienia Ratusz był świadkiem wielu ważnych wydarzeń historycznych
W murach ratusza gościli najważniejsi światowi przywódcy, monarchowie, duchowni oraz artyści. W jego podziemiach znajduje się jeden z najstarszych lokali gastronomicznych w Europie – legendarna Piwnica Świdnicka.
Stary Ratusz we Wrocławiu jest unikatowym w skali europejskiej zabytkiem świeckiej architektury gotyckiej. To dwukondygnacyjna, trójtraktowa budowla na planie prostokąta z także prostokątnym aneksem budynku rady i ławy, przylegającym do północnej elewacji, oraz kwadratową wieżą.
Usytuowany w centrum miasta, powstawał w kilku etapach budowlanych na przestrzeni około 250 lat (od końca XIII w. aż po wiek XVI). Pełnił funkcję siedziby władz miejskich i wrocławskiego sądownictwa, służył wszystkim mieszkańcom miasta.
Najstarsza część ratusza powstała ok. 1299 r. Ta część, określana wówczas jako consistorium (łac. miejsce zgromadzeń), jest obecnie niemal całkowicie wchłonięta przez dalsze etapy budowlane. Wolno stojące consistorium składało się z dwutraktowej parterowej podpiwniczonej hali, nakrytej stropem oraz przylegającej od zachodu wieży. Po wykupieniu przez miasto od potomków dziedzicznego wójta jego praw, znacznie zwiększył się prestiż i kompetencje rady miejskiej. Konieczne stało się wybudowanie nowej siedziby radny. W latach 1328-1333 zbudowano drugi, znacznie mniejszy budynek praetorium (łac. siedziba przywódców), który mieścił Izbę Rady i Ławy. Budynek zamknął od północy plac sądowy z usytuowanym nań pręgierzem.
W latach 1343-1357 dobudowano kolejne pomieszczenia od strony placu sądowego: jednofilarową Salę Sądową na parterze i Salę Książęcą na piętrze, pełniącą funkcję kaplicy. Nadbudowano także piętro nad dawnym consistorium oraz nad pretorium. Oba budynki nakryto wspólnym dachem, sklepiono piwnicę i podwyższono wieżę. Około 1368 r. uruchomiono znajdujący się na niej zegar, którego dzwon godzinowy zachował się do dziś. Wejście od wschodu ozdobiono reprezentacyjnym portalem. O ostatecznym kształcie ratusza zdecydowała wielka przebudowa w latach 1470-1480, kiedy to powiększono budowlę o niemal połowę, dobudowując nowe pomieszczenia od południa, i nadano jej bardziej reprezentacyjny charakter.
Do nowo powstałego traktu południowego dobudowano trzy ryzality z bogato zdobionymi partiami piętra, nadwieszonymi w formie wykuszy. Trakty środkowy i północny nakryto wspólnym, wysokim dachem i ozdobiono bogato zdobionym szczytem ze sterczynami od strony wschodniej. Południowy trakt oraz aneks północno-wschodni przekryto osobnymi, niższymi dachami, również ozdobionymi od wschodu dekoracyjnymi szczytami. W 1510 r. elewację ratusza otynkowano i pokryto dekoracją malarską. Nieco później w Sali Sądowej i izbie rady umieszczono renesansowe portale, a już 18 października 1536 r. na wieży ratuszowej – nowy, herb Wrocławia. W 1548 r. od strony dziedzińca powiększono aneks północno-wschodni. W 1559 r. wieże ratusza podwyższono i nakryto renesansowym hełmem. W 1580 r. uruchomiono zegar na elewacji wschodniej.
Od 1808 r. wnętrza ratusza ulegały stopniowej degradacji. Przestarzały obiekt nie odpowiadał wymogom nowoczesnej administracji i wkrótce miejscy radni przenieśli się do wybudowanego nieopodal Nowego Ratusza.
Dopiero pod koniec XIX wieku przeprowadzono pierwsze prace konserwacyjne m.in.: zrekonstruowano sterczyny w elewacji wschodniej, elewacja zachodnia została ozdobiona fantazyjnymi pseudogotyckimi ażurowymi szczytami. We wnętrzu wybudowano nową, okazałą klatkę schodową. W latach 30. XX wieku przeprowadzono kolejne prace. Przywrócono Sali Wielkiej formę trójnawową, położono nowe posadzki, otynkowano elewację wschodnią. Usunięto też otaczające ratusz budy handlowe. W trakcie walk o Wrocław w 1945 r. ratusz został dotkliwie uszkodzony. Jego reprezentacyjny charakter przywróciły mu liczne powojenne odbudowy i konserwacje.
Obecnie w Starym Ratuszu mieści się Muzeum Miejskie Wrocławia.
Hala Stulecia to jedno z największych dzieł architektury XX w. Oryginalna konstrukcja Maxa Berga znajduje się na Liście Światowego Dziedzictwa UNESCO.
Monumentalna Hala Stulecia została otwarta w 1913 r., w setną rocznicę zwycięstwa wojsk koalicji antyfrancuskiej nad armią Napoleona Bonapartego pod Lipskiem.
Uwaga! Od stycznia 2019 r. Hala Stulecia jest nieczynna. Obiekt jest remontowany!
We Wrocławiu z tej okazji zorganizowano Wystawę Stulecia. Max Berg, ówczesny architekt miejski, zaproponował budowę olbrzymiej hali wystawowej w nieużywanej do tej pory na taka skalę technologii żelbetonowej.
Kopuła Hali Stulecia ma rozpiętość 65 m, a bryła budynku jest wysoka na 42 m. Główną salę widowiskową otaczają kuluary. Na widowni i płycie może się zmieścić nawet 10 tys. osób.
Hala Stulecia, dawniej Hala Ludowa
Po II wojnie budowlę nazwano Halą Ludową. Przez wiele lat działało tu kino Gigant z największą we Wrocławiu widownią. Dopiero po roku 2000 powrócono do pierwotnej nazwy - Hala Stulecia.
Zobacz, co o Hali Stulecia opowiada dr Jerzy Ilkosz, dyrektor Muzeum Architektury we Wrocławiu, autor monografii poświęconej dziełu Maxa Berga
Wielofunkcyjna przestrzeń, oryginalna konstrukcja, klimatyczna i przestrzenna lokalizacja – to tylko kilka z jej atutów. Kompleks Hali Stulecia jest dzisiaj miejscem największych wystaw, konferencji, wydarzeń kulturalnych, sportowych, koncertów.
Wpisanie Hali w 2006 r. na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO podkreśliło rangę tego obiektu, który jest niewątpliwie jedną z wizytówek Wrocławia.
50 il-persuni tal-post jissuġġerixxu
Sala Ċentenarju
1 WystawowaHala Stulecia to jedno z największych dzieł architektury XX w. Oryginalna konstrukcja Maxa Berga znajduje się na Liście Światowego Dziedzictwa UNESCO.
Monumentalna Hala Stulecia została otwarta w 1913 r., w setną rocznicę zwycięstwa wojsk koalicji antyfrancuskiej nad armią Napoleona Bonapartego pod Lipskiem.
Uwaga! Od stycznia 2019 r. Hala Stulecia jest nieczynna. Obiekt jest remontowany!
We Wrocławiu z tej okazji zorganizowano Wystawę Stulecia. Max Berg, ówczesny architekt miejski, zaproponował budowę olbrzymiej hali wystawowej w nieużywanej do tej pory na taka skalę technologii żelbetonowej.
Kopuła Hali Stulecia ma rozpiętość 65 m, a bryła budynku jest wysoka na 42 m. Główną salę widowiskową otaczają kuluary. Na widowni i płycie może się zmieścić nawet 10 tys. osób.
Hala Stulecia, dawniej Hala Ludowa
Po II wojnie budowlę nazwano Halą Ludową. Przez wiele lat działało tu kino Gigant z największą we Wrocławiu widownią. Dopiero po roku 2000 powrócono do pierwotnej nazwy - Hala Stulecia.
Zobacz, co o Hali Stulecia opowiada dr Jerzy Ilkosz, dyrektor Muzeum Architektury we Wrocławiu, autor monografii poświęconej dziełu Maxa Berga
Wielofunkcyjna przestrzeń, oryginalna konstrukcja, klimatyczna i przestrzenna lokalizacja – to tylko kilka z jej atutów. Kompleks Hali Stulecia jest dzisiaj miejscem największych wystaw, konferencji, wydarzeń kulturalnych, sportowych, koncertów.
Wpisanie Hali w 2006 r. na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO podkreśliło rangę tego obiektu, który jest niewątpliwie jedną z wizytówek Wrocławia.
Centrum Historii Zajezdnia
Miejsce nowoczesnych wystaw historycznych, projektów edukacyjnych i kulturalnych. Wystawa w hali zajezdni jest poświęcona całej powojennej historii Wrocławia
Wystawa „Wrocław 1945–2016” jest opowieścią o powojennych losach miasta i jego mieszkańców, którzy przybywszy z różnych stron Polski i Kresów od nowa tworzyli społeczną, kulturową i naukową tkankę miasta.
Scenograficzna, interaktywna i multimedialna wystawa wzbogacona jest tysiącami zdjęć, materiałami audio-video oraz oryginalnymi i wyjątkowymi eksponatami.
Zwiedzający mogą m.in. wysłuchać relacji świadków historii, wystartować w Wyścigu Pokoju, podpisać się pod Orędziem biskupów polskich do biskupów niemieckich, sprawdzić co trzymał w szufladzie Tadeusz Różewicz czy wejść w rolę opozycyjnego drukarza.
Centrum Zajezdnia to miejsce nowoczesnych wystaw historycznych, projektów edukacyjnych i kulturalnych. Wystawa główna zaaranżowana w hali zajezdni jest poświęcona całej powojennej historii Wrocławia, Dolnego Śląska i innych regionów włączonych do Polski w wyniku II wojny światowej.
W tworzeniu wystaw wykorzystywane są najnowocześniejsze i innowacyjne techniki ekspozycyjne, atrakcyjne i angażujące zwiedzających.
W programie Centrum Historii Zajezdnia są także:
imprezy, koncerty, kino: Centrum Historii Zajezdnia dysponuje własną salą kinową z 49 miejscami; latem planowane są pokazy plenerowe;
gry historyczne,
warsztaty edukacyjne,
okazjonalne oprowadzanie ścieżkami zwiedzania po wystawie,
zwiedzanie wystaw czasowych,
konferencje,
spotkania z autorami,
spektakle teatralne
10 il-persuni tal-post jissuġġerixxu
Centru tal-Istorja Zajezdnia
184 GrabiszyńskaCentrum Historii Zajezdnia
Miejsce nowoczesnych wystaw historycznych, projektów edukacyjnych i kulturalnych. Wystawa w hali zajezdni jest poświęcona całej powojennej historii Wrocławia
Wystawa „Wrocław 1945–2016” jest opowieścią o powojennych losach miasta i jego mieszkańców, którzy przybywszy z różnych stron Polski i Kresów od nowa tworzyli społeczną, kulturową i naukową tkankę miasta.
Scenograficzna, interaktywna i multimedialna wystawa wzbogacona jest tysiącami zdjęć, materiałami audio-video oraz oryginalnymi i wyjątkowymi eksponatami.
Zwiedzający mogą m.in. wysłuchać relacji świadków historii, wystartować w Wyścigu Pokoju, podpisać się pod Orędziem biskupów polskich do biskupów niemieckich, sprawdzić co trzymał w szufladzie Tadeusz Różewicz czy wejść w rolę opozycyjnego drukarza.
Centrum Zajezdnia to miejsce nowoczesnych wystaw historycznych, projektów edukacyjnych i kulturalnych. Wystawa główna zaaranżowana w hali zajezdni jest poświęcona całej powojennej historii Wrocławia, Dolnego Śląska i innych regionów włączonych do Polski w wyniku II wojny światowej.
W tworzeniu wystaw wykorzystywane są najnowocześniejsze i innowacyjne techniki ekspozycyjne, atrakcyjne i angażujące zwiedzających.
W programie Centrum Historii Zajezdnia są także:
imprezy, koncerty, kino: Centrum Historii Zajezdnia dysponuje własną salą kinową z 49 miejscami; latem planowane są pokazy plenerowe;
gry historyczne,
warsztaty edukacyjne,
okazjonalne oprowadzanie ścieżkami zwiedzania po wystawie,
zwiedzanie wystaw czasowych,
konferencje,
spotkania z autorami,
spektakle teatralne
Aquapark Wrocław jest jednym z najlepszych i najchętniej odwiedzanych parków wodnych w Europie, a jednym z największych obiektów rekreacyjno-sportowym w Polsce
Aquapark Wrocław istnieje od 2008 roku. To jeden z najlepszych i najchętniej odwiedzanych parków wodnych w Europie, a jednym z największych obiektów rekreacyjno-sportowych w Polsce.
Do dyspozycji są Baseny Rekreacyjne, Basen Sportowy o wymiarach olimpijskich, nowoczesną i wielofunkcyjną strefę Fitness, Saunarium, a w nim kompleks saun i łaźni wraz z ogrodem oraz baseny zewnętrzne.
Kompleks basenów rekreacyjnych to doskonałe miejsce dla wszystkich tych, którzy szukają relaksu i aktywnego wypoczynku, ale także beztroskiej rozrywki. Na pierwszą grupę czekają cztery głębokie jacuzzi i zewnętrzny basen solankowy, a na drugą – basen z falami, zewnętrzny basen rekreacyjny, leniwa rzeka, zapierające dech w piersiach zjeżdżalnie.
Aquapark dla ciała i dla umysłu
W wyjątkowej scenerii Saunarium można oczyścić ciało i umysł, zregenerować siły i nabrać energii do działania. W parku wodnym czekają sauny fińskie suche, łaźnie parowe, biosaunę, łaźnię kamienną, sauny z aromaterapią. Atutem kompleksu jest największy w Polsce ogród saunowy pełen harmonijnie zaaranżowanej zieleni.
Park wodny: Dziecięca Zatoka
W Aquapark Wrocław znajduje się także profesjonalnie wyposażone centrum fitness, na które składa się siłownia o powierzchni niemal 700 metrów kwadratowych oraz strefa fitness z szeroką ofertą zajęć grupowych.
Najmłodsi mają Dziecięcą Zatokę. To basen przeznaczony dla rodziców z małymi dziećmi. Po szalonym dniu spędzonym w Aquaparku, zapraszamy do skorzystania z restauracji, w której można zjeść zdrowy i smaczny obiad.
Godziny otwarcia
Baseny rekreacyjne: poniedziałek - niedziela: 8.00 - 23.00, kasy wejściowe czynne do godz. 22.40
Basen sportowy poniedziałek - niedziela: 5.40 - 23.00, kasy wejściowe czynne do godz. 22.20
Saunarium poniedziałek - niedziela: 9.00 - 23.00, kasy wejściowe czynne do godz. 22.40
Fitness poniedziałek - piątek 6.00 - 23.00, sobota - niedziela: 8.00 - 21.00
Cennik:
Bilet normalny 29 zł (2h), 39 zł (cały dzień) bilet ulgowy 24 zł (2h), 27 zł (cały dzień), bilet rodzinny 69 zł (3h), 89 zł (cały dzień).
77 il-persuni tal-post jissuġġerixxu
Aquapark Wroclaw
99 BorowskaAquapark Wrocław jest jednym z najlepszych i najchętniej odwiedzanych parków wodnych w Europie, a jednym z największych obiektów rekreacyjno-sportowym w Polsce
Aquapark Wrocław istnieje od 2008 roku. To jeden z najlepszych i najchętniej odwiedzanych parków wodnych w Europie, a jednym z największych obiektów rekreacyjno-sportowych w Polsce.
Do dyspozycji są Baseny Rekreacyjne, Basen Sportowy o wymiarach olimpijskich, nowoczesną i wielofunkcyjną strefę Fitness, Saunarium, a w nim kompleks saun i łaźni wraz z ogrodem oraz baseny zewnętrzne.
Kompleks basenów rekreacyjnych to doskonałe miejsce dla wszystkich tych, którzy szukają relaksu i aktywnego wypoczynku, ale także beztroskiej rozrywki. Na pierwszą grupę czekają cztery głębokie jacuzzi i zewnętrzny basen solankowy, a na drugą – basen z falami, zewnętrzny basen rekreacyjny, leniwa rzeka, zapierające dech w piersiach zjeżdżalnie.
Aquapark dla ciała i dla umysłu
W wyjątkowej scenerii Saunarium można oczyścić ciało i umysł, zregenerować siły i nabrać energii do działania. W parku wodnym czekają sauny fińskie suche, łaźnie parowe, biosaunę, łaźnię kamienną, sauny z aromaterapią. Atutem kompleksu jest największy w Polsce ogród saunowy pełen harmonijnie zaaranżowanej zieleni.
Park wodny: Dziecięca Zatoka
W Aquapark Wrocław znajduje się także profesjonalnie wyposażone centrum fitness, na które składa się siłownia o powierzchni niemal 700 metrów kwadratowych oraz strefa fitness z szeroką ofertą zajęć grupowych.
Najmłodsi mają Dziecięcą Zatokę. To basen przeznaczony dla rodziców z małymi dziećmi. Po szalonym dniu spędzonym w Aquaparku, zapraszamy do skorzystania z restauracji, w której można zjeść zdrowy i smaczny obiad.
Godziny otwarcia
Baseny rekreacyjne: poniedziałek - niedziela: 8.00 - 23.00, kasy wejściowe czynne do godz. 22.40
Basen sportowy poniedziałek - niedziela: 5.40 - 23.00, kasy wejściowe czynne do godz. 22.20
Saunarium poniedziałek - niedziela: 9.00 - 23.00, kasy wejściowe czynne do godz. 22.40
Fitness poniedziałek - piątek 6.00 - 23.00, sobota - niedziela: 8.00 - 21.00
Cennik:
Bilet normalny 29 zł (2h), 39 zł (cały dzień) bilet ulgowy 24 zł (2h), 27 zł (cały dzień), bilet rodzinny 69 zł (3h), 89 zł (cały dzień).
Miejsce spotkań, dialogu, wzajemnego szacunku i... wielu niezapomnianych doznań kulinarnych.
Dzielnica Czterech Świątyń znajduje się w centrum Wrocławia, w bezpośrednim sąsiedztwie Rynku. Tworzy ją obszar ograniczony ulicami Kazimierza Wielkiego, św. Mikołaja, Pawła Włodkowica i św. Antoniego.
Nie jest to dzielnica w tradycyjnym, urbanistycznym rozumieniu tego pojęcia, niemniej jednak wyjątkowy charakter miejsca sprawił, że od 1995 r. obszar jest nazywany Dzielnicą Czterech Świątyń, Czterech Wyznań czy też Dzielnicą Wzajemnego Szacunku. O jej unikalnym charakterze decydują wspaniałe zabytki architektury sakralnej. W odległości zaledwie 300 m znajdują się: prawosławny sobór Narodzenia Przenajświętszej Bogarodzicy, kościół św. Antoniego z Padwy – świątynia rzymskokatolicka, synagoga Pod Białym Bocianem oraz ewangelicko-augsburski kościół Opatrzności Bożej. W celu umocnienia współpracy między wyznaniami została powołana Rada Dzielnicy Wzajemnego Szacunku, która działa od 1996 r.
W 2005 r. świątynie zostały połączone ścieżką kulturową, zaś obszar, na którym się znajdują, ujęto w miejscowym planie zagospodarowania. Dzielnica została wpisana do rejestru zabytków i uznana za pomnik historii. Natomiast 29 listopada 2012 r., w miejscu gdzie ulica Kazimierza Wielkiego łączy się ze św. Antoniego, została odsłonięta Kryształowa Planeta. Rzeźba, której autorką jest wrocławska artystka Ewa Rossano, stała się kolejnym z symboli Dzielnicy.
Dzielnica Czterech Świątyń jest przestrzenią dla wielu wydarzeń kulturalnych i edukacyjnych. Ośrodkiem o szczególnym znaczeniu jest tutejsza synagoga. Jej wnętrze jest miejscem licznych wydarzeń artystycznych, co roku w wakacje odbywa się w niej cykl koncertów i wystaw, organizowany pod nazwą „Lato w synagodze Pod Białym Bocianem”. Podobną funkcję kulturotwórczą spełnia pobliskie Kino Nowe Horyzonty. Jest to pierwszy w Polsce multipleks, nastawiony na kino artystyczne, w którym odbywają się najważniejsze wrocławskie festiwale filmowe. Festiwal Nowe Horyzonty i American Film Festiwal zdobyły uznanie w oczach publiczności filmowej zarówno w kraju, jak i poza jego granicami.
Liczne restauracje, kawiarnie, puby i kluby muzyczne, usytuowane w Dzielnicy Czterech Wyznań (m.in. na przepięknym – otoczonym zabytkowymi murami – dziedzińcu synagogi Pod Białym Bocianem), sprawiają, że jest to jedno z najbardziej magicznych miejsc spotkań wrocławian.
20 il-persuni tal-post jissuġġerixxu
Il-Knisja ta 'l-Erbgħa Qaddisin
Miejsce spotkań, dialogu, wzajemnego szacunku i... wielu niezapomnianych doznań kulinarnych.
Dzielnica Czterech Świątyń znajduje się w centrum Wrocławia, w bezpośrednim sąsiedztwie Rynku. Tworzy ją obszar ograniczony ulicami Kazimierza Wielkiego, św. Mikołaja, Pawła Włodkowica i św. Antoniego.
Nie jest to dzielnica w tradycyjnym, urbanistycznym rozumieniu tego pojęcia, niemniej jednak wyjątkowy charakter miejsca sprawił, że od 1995 r. obszar jest nazywany Dzielnicą Czterech Świątyń, Czterech Wyznań czy też Dzielnicą Wzajemnego Szacunku. O jej unikalnym charakterze decydują wspaniałe zabytki architektury sakralnej. W odległości zaledwie 300 m znajdują się: prawosławny sobór Narodzenia Przenajświętszej Bogarodzicy, kościół św. Antoniego z Padwy – świątynia rzymskokatolicka, synagoga Pod Białym Bocianem oraz ewangelicko-augsburski kościół Opatrzności Bożej. W celu umocnienia współpracy między wyznaniami została powołana Rada Dzielnicy Wzajemnego Szacunku, która działa od 1996 r.
W 2005 r. świątynie zostały połączone ścieżką kulturową, zaś obszar, na którym się znajdują, ujęto w miejscowym planie zagospodarowania. Dzielnica została wpisana do rejestru zabytków i uznana za pomnik historii. Natomiast 29 listopada 2012 r., w miejscu gdzie ulica Kazimierza Wielkiego łączy się ze św. Antoniego, została odsłonięta Kryształowa Planeta. Rzeźba, której autorką jest wrocławska artystka Ewa Rossano, stała się kolejnym z symboli Dzielnicy.
Dzielnica Czterech Świątyń jest przestrzenią dla wielu wydarzeń kulturalnych i edukacyjnych. Ośrodkiem o szczególnym znaczeniu jest tutejsza synagoga. Jej wnętrze jest miejscem licznych wydarzeń artystycznych, co roku w wakacje odbywa się w niej cykl koncertów i wystaw, organizowany pod nazwą „Lato w synagodze Pod Białym Bocianem”. Podobną funkcję kulturotwórczą spełnia pobliskie Kino Nowe Horyzonty. Jest to pierwszy w Polsce multipleks, nastawiony na kino artystyczne, w którym odbywają się najważniejsze wrocławskie festiwale filmowe. Festiwal Nowe Horyzonty i American Film Festiwal zdobyły uznanie w oczach publiczności filmowej zarówno w kraju, jak i poza jego granicami.
Liczne restauracje, kawiarnie, puby i kluby muzyczne, usytuowane w Dzielnicy Czterech Wyznań (m.in. na przepięknym – otoczonym zabytkowymi murami – dziedzińcu synagogi Pod Białym Bocianem), sprawiają, że jest to jedno z najbardziej magicznych miejsc spotkań wrocławian.
Zoo we Wrocławiu jest najstarsze w Polsce i posiada bogatą kolekcję zwierząt. Żyje tu 10 tysięcy zwierząt, przedstawicieli ponad 1100 gatunków.
Wizyta w Ogrodzie Zoologicznym to obowiązkowy punkt pobytu we Wrocławiu (w 2018 roku odwiedziło je blisko 1,6 mln osób). W ciągu kilku godzin mamy szansę poznać na własne oczy rzadkie i oryginalne zwierzęta ze wszystkich kontynentów.
Założony w 1865 r. ogród zoologiczny pierwotnie zajmował kilkanaście hektarów. Dopiero w latach 50. XX wieku rozrósł się ponaddwukrotnie. Dzisiaj zajmuje 33 hektary.
Przez kilkadziesiąt lat wrocławskim zoo zarządzali Hanna i Antoni Gucwińscy, którzy o obyczajach mieszkańców ogrodu opowiadali w popularnym programie „Z kamerą wśród zwierząt”.
Od 2007 r. szefem ogrodu jest Radosław Ratajszczak, który zainicjował wiele pozytywnych zmian. Dzisiaj Zoo Wrocław to nie tylko miejsce spotkania z egzotycznymi zwierzętami. Zoo jest zaangażowane w ratowanie i ochronę wielu zagrożonych gatunków.
W ciągu kilku lat powstały nowe wybiegi, m.in. dla niedźwiedzi brunatnych, gibonów, pand małych, nosorożców. Przybyło także nowych lokatorów, w tym zwierząt wyjątkowo rzadkich, jak okapi, czy manaty. Dzisiaj w Zoo żyje około 10 tys. zwierząt reprezentujących 1100 gatunków.
Wrocław Zoo – Afrykarium
Największą atrakcją jest Afrykarium – unikatowe na skalę światową oceanarium prezentujące wyłącznie gatunki zamieszkujące Czarny Ląd - od plaży Morza Czerwonego po dżunglę Kongo. Zachwycają m.in. żółwie, kolorowe ryby, hipopotamy, płaszczki, rekiny, pingwiny i krokodyle oraz zjawiskowe manaty.
Zoo Wrocław atrakcje dla dzieci
pokazy karmienia wybranych gatunków
przejażdżki na kucykach (dla dzieci od 3 do 10 roku życia)
Park linowy i plac zabaw
możliwość nakarmienia i pogłaskania zwierząt gospodarskich w Dziecińcu Zwierzęcym (pokarm można kupić w automatach przy wybiegach).
Multimedialny Pawilon „Klimat, Zwierzęta, Ludzie”
Plan karmień pokazowych w Zoo Wrocław
09.15 żyrafy siatkowane
09.30 niedźwiedzie brunatne
10.00 okapi
11.00 nosorożce indyjskie
11.00 pawiany
11.00 hipopotamy nilowe (Afrykarium)
11.00 pingwiny (Afrykarium)
12.00 i 15:00 kotiki (Afrykarium)
12.00 tapiry anta (Słoniarnia)
12.00 żółwie pustynne (Afrykarium)
12.30 manaty (Afrykarium)
12.30 żółwie pustynne (przed Terrarium od połowy maja)
12.30 słonie indyjskie
13.00 lemury katta
13.00 foki pospolite
13.00 pelikany
13.00 warany z Komodo (Terrarium) PON,ŚR,PT
13.30 rekiny (Afrykarium) PON, ŚR, PT
15.00 piranie lub płaszczki (Akwarium) WEEKEND
Zoo Wrocław zastrzega sobie prawo do zmiany godzin pokazowych karmień lub ich odwołania.
Planując grupową wycieczkę warto zapoznać się z ofertą edukacyjną. Zajęcia i warsztaty realizowane są od poniedziałku do piątku i przeznaczone są dla uczestników od 5 do 101 lat.
Dojazd komunikacją miejską do Zoo
Do Zoo dojeżdżają tramwaje linii: 1, 2, 4, 10 (kierunek na Biskupin) oraz autobusy 145 i 146 (kierunek na Sępolno).
W pobliżu Ogrodu Zoologicznego znajdują się także inne atrakcje: Pergola z Fontanną Multimedialną, Park Szczytnicki oraz Pawilon Czterech Kopuł.
Ciekawostki i ogrodowe aktualności znajdują się na facebookowym profilu zoo.
Zoo Wroclaw
Zoo we Wrocławiu jest najstarsze w Polsce i posiada bogatą kolekcję zwierząt. Żyje tu 10 tysięcy zwierząt, przedstawicieli ponad 1100 gatunków.
Wizyta w Ogrodzie Zoologicznym to obowiązkowy punkt pobytu we Wrocławiu (w 2018 roku odwiedziło je blisko 1,6 mln osób). W ciągu kilku godzin mamy szansę poznać na własne oczy rzadkie i oryginalne zwierzęta ze wszystkich kontynentów.
Założony w 1865 r. ogród zoologiczny pierwotnie zajmował kilkanaście hektarów. Dopiero w latach 50. XX wieku rozrósł się ponaddwukrotnie. Dzisiaj zajmuje 33 hektary.
Przez kilkadziesiąt lat wrocławskim zoo zarządzali Hanna i Antoni Gucwińscy, którzy o obyczajach mieszkańców ogrodu opowiadali w popularnym programie „Z kamerą wśród zwierząt”.
Od 2007 r. szefem ogrodu jest Radosław Ratajszczak, który zainicjował wiele pozytywnych zmian. Dzisiaj Zoo Wrocław to nie tylko miejsce spotkania z egzotycznymi zwierzętami. Zoo jest zaangażowane w ratowanie i ochronę wielu zagrożonych gatunków.
W ciągu kilku lat powstały nowe wybiegi, m.in. dla niedźwiedzi brunatnych, gibonów, pand małych, nosorożców. Przybyło także nowych lokatorów, w tym zwierząt wyjątkowo rzadkich, jak okapi, czy manaty. Dzisiaj w Zoo żyje około 10 tys. zwierząt reprezentujących 1100 gatunków.
Wrocław Zoo – Afrykarium
Największą atrakcją jest Afrykarium – unikatowe na skalę światową oceanarium prezentujące wyłącznie gatunki zamieszkujące Czarny Ląd - od plaży Morza Czerwonego po dżunglę Kongo. Zachwycają m.in. żółwie, kolorowe ryby, hipopotamy, płaszczki, rekiny, pingwiny i krokodyle oraz zjawiskowe manaty.
Zoo Wrocław atrakcje dla dzieci
pokazy karmienia wybranych gatunków
przejażdżki na kucykach (dla dzieci od 3 do 10 roku życia)
Park linowy i plac zabaw
możliwość nakarmienia i pogłaskania zwierząt gospodarskich w Dziecińcu Zwierzęcym (pokarm można kupić w automatach przy wybiegach).
Multimedialny Pawilon „Klimat, Zwierzęta, Ludzie”
Plan karmień pokazowych w Zoo Wrocław
09.15 żyrafy siatkowane
09.30 niedźwiedzie brunatne
10.00 okapi
11.00 nosorożce indyjskie
11.00 pawiany
11.00 hipopotamy nilowe (Afrykarium)
11.00 pingwiny (Afrykarium)
12.00 i 15:00 kotiki (Afrykarium)
12.00 tapiry anta (Słoniarnia)
12.00 żółwie pustynne (Afrykarium)
12.30 manaty (Afrykarium)
12.30 żółwie pustynne (przed Terrarium od połowy maja)
12.30 słonie indyjskie
13.00 lemury katta
13.00 foki pospolite
13.00 pelikany
13.00 warany z Komodo (Terrarium) PON,ŚR,PT
13.30 rekiny (Afrykarium) PON, ŚR, PT
15.00 piranie lub płaszczki (Akwarium) WEEKEND
Zoo Wrocław zastrzega sobie prawo do zmiany godzin pokazowych karmień lub ich odwołania.
Planując grupową wycieczkę warto zapoznać się z ofertą edukacyjną. Zajęcia i warsztaty realizowane są od poniedziałku do piątku i przeznaczone są dla uczestników od 5 do 101 lat.
Dojazd komunikacją miejską do Zoo
Do Zoo dojeżdżają tramwaje linii: 1, 2, 4, 10 (kierunek na Biskupin) oraz autobusy 145 i 146 (kierunek na Sępolno).
W pobliżu Ogrodu Zoologicznego znajdują się także inne atrakcje: Pergola z Fontanną Multimedialną, Park Szczytnicki oraz Pawilon Czterech Kopuł.
Ciekawostki i ogrodowe aktualności znajdują się na facebookowym profilu zoo.
Kładka łącząca wieże kościoła Marii Magdaleny znajduje się na wysokości 45 m. To jeden z najciekawszych punktów widokowych we Wrocławiu.
„Mostek Pokutnic” to kładka łącząca wieże kościoła Marii Magdaleny, znajduje się na wysokości 45 metrów. Według legendy można było na niej zobaczyć dusze młodych kobiet, które zamiast zajmować się dziećmi i domem, wolały zabawy i uciechy z mężczyznami. Za karę musiały przechodzić wąską kładką między wieżami.
Późnogotycki kościół powstał w XIV wieku w miejscu wcześniej istniejących świątyń, romańskich i gotyckich. Jedna z nich została zniszczona w 1241 r. podczas najazdu Mongołów. Kościół w obecnym kształcie został wybudowany w XIV wieku, ale dwie wieże ukończono dopiero w drugiej połowie następnego stulecia.
Od czasów powojennych świątynia jest administrowana przez Kościół polskokatolicki.
Na "Mostek Pokutnic" można wejść przez cały rok. W wieży nie ma windy, na górę prowadzą kręte schody.
14 il-persuni tal-post jissuġġerixxu
Mostek Pokutnic w Katedrze św. Marii Magdaleny. Punto ta' veduta
10 SzewskaKładka łącząca wieże kościoła Marii Magdaleny znajduje się na wysokości 45 m. To jeden z najciekawszych punktów widokowych we Wrocławiu.
„Mostek Pokutnic” to kładka łącząca wieże kościoła Marii Magdaleny, znajduje się na wysokości 45 metrów. Według legendy można było na niej zobaczyć dusze młodych kobiet, które zamiast zajmować się dziećmi i domem, wolały zabawy i uciechy z mężczyznami. Za karę musiały przechodzić wąską kładką między wieżami.
Późnogotycki kościół powstał w XIV wieku w miejscu wcześniej istniejących świątyń, romańskich i gotyckich. Jedna z nich została zniszczona w 1241 r. podczas najazdu Mongołów. Kościół w obecnym kształcie został wybudowany w XIV wieku, ale dwie wieże ukończono dopiero w drugiej połowie następnego stulecia.
Od czasów powojennych świątynia jest administrowana przez Kościół polskokatolicki.
Na "Mostek Pokutnic" można wejść przez cały rok. W wieży nie ma windy, na górę prowadzą kręte schody.
Na platformę na 97-metrowej wieży można się dostać windą. Wieża jest czynna od czerwca do września.
Najważniejszy kościół archidiecezji wrocławskiej w gotyckim, obecnym kształcie został wybudowany w XIV wieku. Jednak badania archeologiczne wykazały, że murowana świątynia stała w tym miejscu już w X wieku. Obecna budowla była wiele razy remontowana po zniszczeniach i powiększana, reorganizowano także jej wnętrze. Dlatego na zewnątrz i w środku znajdują się elementy renesansowe i barokowe.
Podczas oblężenia Festung Breslau, wiosną 1945 roku, katedra została zniszczona, uszkodzone zostały wieże, nawa główna, organy, elementy wystroju. Odbudowała trwała do końca lat 60., ale hełmy wież zostały zainstalowane dopiero w latach 90.
32 il-persuni tal-post jissuġġerixxu
Wrocław Cathedral
18 plac KatedralnyNa platformę na 97-metrowej wieży można się dostać windą. Wieża jest czynna od czerwca do września.
Najważniejszy kościół archidiecezji wrocławskiej w gotyckim, obecnym kształcie został wybudowany w XIV wieku. Jednak badania archeologiczne wykazały, że murowana świątynia stała w tym miejscu już w X wieku. Obecna budowla była wiele razy remontowana po zniszczeniach i powiększana, reorganizowano także jej wnętrze. Dlatego na zewnątrz i w środku znajdują się elementy renesansowe i barokowe.
Podczas oblężenia Festung Breslau, wiosną 1945 roku, katedra została zniszczona, uszkodzone zostały wieże, nawa główna, organy, elementy wystroju. Odbudowała trwała do końca lat 60., ale hełmy wież zostały zainstalowane dopiero w latach 90.
Ma 380 m, przejazd nad Odrą trwa ok. 2-2,5 min. Wagoniki jadą około siedem metrów nad wodą.
Jedna stacja kolejki gondolowej Polinka znajduje się przy gmachu C-13 na Wybrzeżu Wyspiańskiego, druga – przy ul. Na Grobli, vis-à-vis GeoCentrum.
Nad Odrą kursują dwa wagoniki, każdy pomieści 15 osób. W ciągu godziny może przewieźć nawet 370 osób. Podczas przejazdu można oglądać Most Grunwaldzki i dom na wodzie, a w głębi Ostrów Tumski. Natomiast od strony wschodniej widać bulwar Politechniki i wieżę ciśnień.
Nazwę – Polinka – wymyślił Grzegorz Pac, student mechatroniki na Politechnice Wrocławskiej.
Od 1 lipca do 30 września kolejka kursuje: pon-pt, w godz. 7-18, w sob-nd, w godz. 11-18.
Polinka nad Odrą
27 wybrzeże Stanisława WyspiańskiegoMa 380 m, przejazd nad Odrą trwa ok. 2-2,5 min. Wagoniki jadą około siedem metrów nad wodą.
Jedna stacja kolejki gondolowej Polinka znajduje się przy gmachu C-13 na Wybrzeżu Wyspiańskiego, druga – przy ul. Na Grobli, vis-à-vis GeoCentrum.
Nad Odrą kursują dwa wagoniki, każdy pomieści 15 osób. W ciągu godziny może przewieźć nawet 370 osób. Podczas przejazdu można oglądać Most Grunwaldzki i dom na wodzie, a w głębi Ostrów Tumski. Natomiast od strony wschodniej widać bulwar Politechniki i wieżę ciśnień.
Nazwę – Polinka – wymyślił Grzegorz Pac, student mechatroniki na Politechnice Wrocławskiej.
Od 1 lipca do 30 września kolejka kursuje: pon-pt, w godz. 7-18, w sob-nd, w godz. 11-18.
510 m torowiska, 15 pociągów i 242 budynki, w tym miniatury autentycznych budowli Dolnego Śląska i Wrocławia
Ogromna makieta kolejowa, tętniąca życiem i przedstawiająca wspaniały Dolny Śląsk. Twórcy dołożyli wszelkich starań, aby jak najdokładniej odtworzyć rzeczywistość i przedstawić życie miniaturowych mieszkańców Kolejkowa w przeróżnych sytuacjach dnia codziennego.
Wrocławski Rynek z wiernie odwzorowanymi kamienicami, Dworzec Świebodzki oraz bloki z wielkiej płyty z ul. Żmigrodzkiej. W centralnym miejscu znajduje się stacja Kolejkowo.pl z repliką schroniska Szwajcarka. W drugiej części oglądamy Karpacz oraz Śnieżkę z wiernie odwzorowanym obserwatorium astronomicznym na szczycie.
Kolejkowo jak w realu
Po Kolejkowie i okolicy jeździ kilkanaście pociągów i tramwaj.W pobliżu wrocławskiego Rynku co chwilę przejeżdża radiowóz na sygnale, przystają miniaturowe sam
Życie toczy się jak w realu. Przy torach schował się jeleń – obserwuje przejeżdżający pociąg. Przechodnie patrzą z uwagą na mknący radiowóz, ktoś czeka na tramwaj, ekipa remontowa naprawia powierzchnię drogi. W świecie zabawek czas wcale nie stoi w miejscu – po dniu nadchodzi noc.
Oglądamy życie na wsi, towarzyszymy turystom podczas górskich wypraw, obserwujemy akcję ratunkową, spotykamy leśniczych, narciarzy, kupców, pracowników budowlanych, cyrkowców czy plażowiczów.
Widzowie dostrzegą humorystyczne akcenty. Na jednym z budynków widnieje, stylizowany na zrobiony przez wandali, napis „Karpacz żąda dostępu do morza”.
Największa makieta kolejki torowej w Polsce
W sumie na 335 metrach kwadratowych jest blisko 3,5 tysiąca figurek ludzi i zwierząt, ponad dwieście samochodów - w tym radiowóz na sygnale, taksówki, wozy strażackie, oraz 242 budynki i inne obiektów architektoniczne - wiadukty, wiatrak, sadzawka, wodospad i np. dom w budowie z pełną ekipą budowlańców, dźwigami i innymi sprzętem budowlanym.
Dwunastu modelarzy pracowało nad makietą dwa lata. Tylko budowa budynku Dworca Świebodzkiego (czyli gmachu, w którym znajduje się makieta) zajęła ekipie dwa miesiące. Zależało im na odwzorowaniu każdego detalu. Zanim rozpoczęli pracę nad miniaturą szukali dokumentacji, fotografii, szkiców.
Pociągi, noc i dzień oraz Prokop z Hołownią
Oczywiście, nazwa Kolejkowo zobowiązuje. Na makiecie kolejki między miejscami znajomymi z Wrocławia i Dolnego Śląska kursują pociągi, nowoczesne i zabytkowe składy, a infrastruktura kolejowa Kolejkowa robi duże wrażenie.
Są w Kolejkowie zaaranżowane sceny, które zaintrygują i rozbawią dorosłych. Przed drobiazgowo odtworzonym budynkiem Dworca Świebodzkiego stoi ekipa TVN, która realizuje popularny show. Błyskawicznie rozpoznamy prowadzących - Marcina Prokopa i Szymona Hołownię.
Wierni kibice piłkarskiego Śląska w grupie postaci z klubowymi szalikami próbują rozpoznać zawodników wrocławskiej drużyny. A bywalcy toru wyścigów konnych na Partynicach jego szefa Jerzego Sawkę.
Duże wrażenie robi efekt noc / dzień. Kiedy nadchodzi zmrok nad Kolejkowem, rozświetlają się okna budynków i reflektory samochodów.
Na jednej wizycie nie musi się skończyć. Kolejkowo rozrasta się, przybywa w nim mieszkańców, nowych obiektów i scenek.
30 il-persuni tal-post jissuġġerixxu
Kolejkowo
95 Powstańców Śląskich510 m torowiska, 15 pociągów i 242 budynki, w tym miniatury autentycznych budowli Dolnego Śląska i Wrocławia
Ogromna makieta kolejowa, tętniąca życiem i przedstawiająca wspaniały Dolny Śląsk. Twórcy dołożyli wszelkich starań, aby jak najdokładniej odtworzyć rzeczywistość i przedstawić życie miniaturowych mieszkańców Kolejkowa w przeróżnych sytuacjach dnia codziennego.
Wrocławski Rynek z wiernie odwzorowanymi kamienicami, Dworzec Świebodzki oraz bloki z wielkiej płyty z ul. Żmigrodzkiej. W centralnym miejscu znajduje się stacja Kolejkowo.pl z repliką schroniska Szwajcarka. W drugiej części oglądamy Karpacz oraz Śnieżkę z wiernie odwzorowanym obserwatorium astronomicznym na szczycie.
Kolejkowo jak w realu
Po Kolejkowie i okolicy jeździ kilkanaście pociągów i tramwaj.W pobliżu wrocławskiego Rynku co chwilę przejeżdża radiowóz na sygnale, przystają miniaturowe sam
Życie toczy się jak w realu. Przy torach schował się jeleń – obserwuje przejeżdżający pociąg. Przechodnie patrzą z uwagą na mknący radiowóz, ktoś czeka na tramwaj, ekipa remontowa naprawia powierzchnię drogi. W świecie zabawek czas wcale nie stoi w miejscu – po dniu nadchodzi noc.
Oglądamy życie na wsi, towarzyszymy turystom podczas górskich wypraw, obserwujemy akcję ratunkową, spotykamy leśniczych, narciarzy, kupców, pracowników budowlanych, cyrkowców czy plażowiczów.
Widzowie dostrzegą humorystyczne akcenty. Na jednym z budynków widnieje, stylizowany na zrobiony przez wandali, napis „Karpacz żąda dostępu do morza”.
Największa makieta kolejki torowej w Polsce
W sumie na 335 metrach kwadratowych jest blisko 3,5 tysiąca figurek ludzi i zwierząt, ponad dwieście samochodów - w tym radiowóz na sygnale, taksówki, wozy strażackie, oraz 242 budynki i inne obiektów architektoniczne - wiadukty, wiatrak, sadzawka, wodospad i np. dom w budowie z pełną ekipą budowlańców, dźwigami i innymi sprzętem budowlanym.
Dwunastu modelarzy pracowało nad makietą dwa lata. Tylko budowa budynku Dworca Świebodzkiego (czyli gmachu, w którym znajduje się makieta) zajęła ekipie dwa miesiące. Zależało im na odwzorowaniu każdego detalu. Zanim rozpoczęli pracę nad miniaturą szukali dokumentacji, fotografii, szkiców.
Pociągi, noc i dzień oraz Prokop z Hołownią
Oczywiście, nazwa Kolejkowo zobowiązuje. Na makiecie kolejki między miejscami znajomymi z Wrocławia i Dolnego Śląska kursują pociągi, nowoczesne i zabytkowe składy, a infrastruktura kolejowa Kolejkowa robi duże wrażenie.
Są w Kolejkowie zaaranżowane sceny, które zaintrygują i rozbawią dorosłych. Przed drobiazgowo odtworzonym budynkiem Dworca Świebodzkiego stoi ekipa TVN, która realizuje popularny show. Błyskawicznie rozpoznamy prowadzących - Marcina Prokopa i Szymona Hołownię.
Wierni kibice piłkarskiego Śląska w grupie postaci z klubowymi szalikami próbują rozpoznać zawodników wrocławskiej drużyny. A bywalcy toru wyścigów konnych na Partynicach jego szefa Jerzego Sawkę.
Duże wrażenie robi efekt noc / dzień. Kiedy nadchodzi zmrok nad Kolejkowem, rozświetlają się okna budynków i reflektory samochodów.
Na jednej wizycie nie musi się skończyć. Kolejkowo rozrasta się, przybywa w nim mieszkańców, nowych obiektów i scenek.
Najstarsza część Wrocławia, pozostałości pierwszej osady odkryte tu pochodzą z X wieku.
Przez wieki podlegała władzy kościelnej, dzisiaj to nastrojowe miejsce, popularne wśród zakochanych, spacerowiczów i turystów.
Ponad tysiąc lat temu Ostrów był wyspą u ujścia Oławy do Odry. Najstarsze odkryte ślady osadnictwa pochodzą z X wieku. Wtedy nad Odrą powstał drewniany gród, który z czasem się rozrastał. W XI i XII wieku na Ostrowie pojawiły się pierwsze kamiennie i murowane budowle.. Jeszcze w XIII wieku ówcześni piastowscy władcy Wrocławia rozbudowywali zamek. Monumentalna budowla stała w rejonie dzisiejszej ulicy św. Marcina. Ich pozostałością jest gotycki kościół św. Marcina, pełnił on rolę wewnątrz zamkowej kaplicy
Wrocław się rozrastał. Sto lat później na lewym brzegu Odry powstała nowa rezydencja, zamek stracił na znaczeniu, a na przełomie XV i XVI wieku został rozebrany. Ostrów wtedy już podlegał władzom kościelnym, do tego stopnia, że był azylem dla tych, którzy dopuścili się przestępstwa w świeckiej części miasta.
W 1807 r., przy okazji rozbiórki umocnień wokół miasta, zasypana została odnoga Odry, który odcinała Ostrów od strony wschodniej, a Ostrów przestał być wyspą.
Matka kościołów i most zakochanych
Najstarszą budowlą na Ostrowie jest kameralny, późnoromański kościół pw. Św. Idziego, pochodzi z początków XIII wieku.
Katedra pw. Jana Chrzciciela zostało wybudowana w stylu gotyckim w miejscu, gdzie wcześniej stały mniejsze świątynie. Była kilkukrotnie przebudowywana i rozbudowywana. W czasie II wojny podczas oblężenia Festung Breslau została niemal doszczętnie zniszczona. Skrupulatnie odbudowana pełni rolę „matki kościołów” Dolnego Śląska.
Na Ostrowie Tumskim znajduje się wiele interesujących budowli, m.in. XIII-wieczna Kolegiata Świętego Krzyża i kościół św. Bartłomieja, pomnik św. Jana Nepomucena, Pałac Arcybiskupi, brama kluskowa. Popularnym miejscem spotkań i atrakcją turystyczną jest Most Tumski między Wyspą Piaskową a Ostrowem. Od kilkunastu lat zakochani wieszają na nim kłódki, symbolizujące trwałość ich miłości.
Znajduje się tu również Muzeum Archidiecezjalne - od ponad 100 lat gromadzi ono zabytki sztuki sakralnej, które, wycofane z użytku kultowego, mają ogromną wartość historyczną i artystyczną. Wśród nich znaleźć możemy „Księgę Henrykowską” z XIII–XIV wieku, z pierwszym zdaniem zapisanym w języku polskim.
Remont mostu Tumskiego
16 lipca 2019 roku. most - na czas remontu - został zamknięty. Prace potrwają kilka tygodni, z przeprawy znika tez zawieszane przez zakochanych kłódki
182 il-persuni tal-post jissuġġerixxu
Ostrów Tumski, Wrocław
Najstarsza część Wrocławia, pozostałości pierwszej osady odkryte tu pochodzą z X wieku.
Przez wieki podlegała władzy kościelnej, dzisiaj to nastrojowe miejsce, popularne wśród zakochanych, spacerowiczów i turystów.
Ponad tysiąc lat temu Ostrów był wyspą u ujścia Oławy do Odry. Najstarsze odkryte ślady osadnictwa pochodzą z X wieku. Wtedy nad Odrą powstał drewniany gród, który z czasem się rozrastał. W XI i XII wieku na Ostrowie pojawiły się pierwsze kamiennie i murowane budowle.. Jeszcze w XIII wieku ówcześni piastowscy władcy Wrocławia rozbudowywali zamek. Monumentalna budowla stała w rejonie dzisiejszej ulicy św. Marcina. Ich pozostałością jest gotycki kościół św. Marcina, pełnił on rolę wewnątrz zamkowej kaplicy
Wrocław się rozrastał. Sto lat później na lewym brzegu Odry powstała nowa rezydencja, zamek stracił na znaczeniu, a na przełomie XV i XVI wieku został rozebrany. Ostrów wtedy już podlegał władzom kościelnym, do tego stopnia, że był azylem dla tych, którzy dopuścili się przestępstwa w świeckiej części miasta.
W 1807 r., przy okazji rozbiórki umocnień wokół miasta, zasypana została odnoga Odry, który odcinała Ostrów od strony wschodniej, a Ostrów przestał być wyspą.
Matka kościołów i most zakochanych
Najstarszą budowlą na Ostrowie jest kameralny, późnoromański kościół pw. Św. Idziego, pochodzi z początków XIII wieku.
Katedra pw. Jana Chrzciciela zostało wybudowana w stylu gotyckim w miejscu, gdzie wcześniej stały mniejsze świątynie. Była kilkukrotnie przebudowywana i rozbudowywana. W czasie II wojny podczas oblężenia Festung Breslau została niemal doszczętnie zniszczona. Skrupulatnie odbudowana pełni rolę „matki kościołów” Dolnego Śląska.
Na Ostrowie Tumskim znajduje się wiele interesujących budowli, m.in. XIII-wieczna Kolegiata Świętego Krzyża i kościół św. Bartłomieja, pomnik św. Jana Nepomucena, Pałac Arcybiskupi, brama kluskowa. Popularnym miejscem spotkań i atrakcją turystyczną jest Most Tumski między Wyspą Piaskową a Ostrowem. Od kilkunastu lat zakochani wieszają na nim kłódki, symbolizujące trwałość ich miłości.
Znajduje się tu również Muzeum Archidiecezjalne - od ponad 100 lat gromadzi ono zabytki sztuki sakralnej, które, wycofane z użytku kultowego, mają ogromną wartość historyczną i artystyczną. Wśród nich znaleźć możemy „Księgę Henrykowską” z XIII–XIV wieku, z pierwszym zdaniem zapisanym w języku polskim.
Remont mostu Tumskiego
16 lipca 2019 roku. most - na czas remontu - został zamknięty. Prace potrwają kilka tygodni, z przeprawy znika tez zawieszane przez zakochanych kłódki
Od kilkunastu lat jest popularnym miejscem spotkań zakochanych.
Tradycją stało się wieszanie na nim kłódek (kluczyki do nich wrzucane są do Odry), na znak trwałości uczucia łączącego pary.
Most Tumski łączy Wyspę Piasek i Ostrów Tumski. Stalowa konstrukcja z 1889 r. stanęła w miejscu, gdzie od co najmniej od XII wieku budowano mosty.
Przez stulecia Most Tumski łączył część miasta podległą władzy kościelnej z tą zarządzaną przez władze świeckie.
Przy wejściu na most stoją figury św. Jadwigi i św. Jana Chrzciciela.
Remont mostu
16 lipca 2019 roku. most - na czas remontu - został zamknięty. Prace potrwają kilka tygodni, z przeprawy znika tez zawieszane przez zakochanych kłódki.
11 il-persuni tal-post jissuġġerixxu
Most Tumski
1 Świętej JadwigiOd kilkunastu lat jest popularnym miejscem spotkań zakochanych.
Tradycją stało się wieszanie na nim kłódek (kluczyki do nich wrzucane są do Odry), na znak trwałości uczucia łączącego pary.
Most Tumski łączy Wyspę Piasek i Ostrów Tumski. Stalowa konstrukcja z 1889 r. stanęła w miejscu, gdzie od co najmniej od XII wieku budowano mosty.
Przez stulecia Most Tumski łączył część miasta podległą władzy kościelnej z tą zarządzaną przez władze świeckie.
Przy wejściu na most stoją figury św. Jadwigi i św. Jana Chrzciciela.
Remont mostu
16 lipca 2019 roku. most - na czas remontu - został zamknięty. Prace potrwają kilka tygodni, z przeprawy znika tez zawieszane przez zakochanych kłódki.
Wieża jest częścią gmachu wrocławskiego Uniwersytetu. Jej taras znajduje się na wysokości 42 m. Można z niego zobaczyć Wyspę Słodową oraz Stare Miasto.
Powstała w gmachu głównym Uniwersytetu jako jedyna z trzech wież zaplanowanych podczas jego budowy w latach 1728-1737. Jej zwiedzanie należy rozpocząć od zachodniego wejścia do budynku. Na pierwszym piętrze znajdą się ekspozycje czasowe, na drugim stała ekspozycja poświęcona astronomii.
Taras wieży znajduje się na wysokości 42 m, a widok z niego rozpościera się na Wyspę Słodową oraz na wrocławskie Stare Miasto. Umieszczono na nim rzeźby przedstawiające alegorie czterech nauk, autorstwa Franza Mangoldta.
W ramach jednego biletu można zwiedzić dwie, trzy lub cztery atrakcje Muzeum Uniwersytetu Wrocławskiego: Wieżę Matematyczną, Aulę Leopoldyńską, Oratorium Marianum czy wystawę.
Mużew tal-Università ta 'Wroclaw
1 plac UniwersyteckiWieża jest częścią gmachu wrocławskiego Uniwersytetu. Jej taras znajduje się na wysokości 42 m. Można z niego zobaczyć Wyspę Słodową oraz Stare Miasto.
Powstała w gmachu głównym Uniwersytetu jako jedyna z trzech wież zaplanowanych podczas jego budowy w latach 1728-1737. Jej zwiedzanie należy rozpocząć od zachodniego wejścia do budynku. Na pierwszym piętrze znajdą się ekspozycje czasowe, na drugim stała ekspozycja poświęcona astronomii.
Taras wieży znajduje się na wysokości 42 m, a widok z niego rozpościera się na Wyspę Słodową oraz na wrocławskie Stare Miasto. Umieszczono na nim rzeźby przedstawiające alegorie czterech nauk, autorstwa Franza Mangoldta.
W ramach jednego biletu można zwiedzić dwie, trzy lub cztery atrakcje Muzeum Uniwersytetu Wrocławskiego: Wieżę Matematyczną, Aulę Leopoldyńską, Oratorium Marianum czy wystawę.
Kuchnia lokalna
Zakończenie II wojny światowej w 1945 r. nie przyniosło wolności ani Polsce, ani innym krajom Europy Środkowo-Wschodniej. Znalazły się one w sowieckiej strefie wpływów, a niemiecką okupację zastąpiły kontrolowane z Moskwy marionetkowe rządy. Polacy nie zamierzali pogodzić się z tym stanem rzeczy. Przez cały okres PRL-u wielu z nich aktywnie walczyła z systemem. Powojenny zbrojny opór Żołnierzy Wyklętych następne pokolenia zastąpiły licznymi demonstracjami, strajkami oraz tworząc w podziemiu tzw. drugi obieg informacji. W tysiącach prywatnych mieszkań setki tysięcy konspiratorów wykonywało mrówczą pracę, pisząc, drukując i kolportując w społeczeństwie nielegalne treści.
8 il-persuni tal-post jissuġġerixxu
Konspira
11 Plac SolnyZakończenie II wojny światowej w 1945 r. nie przyniosło wolności ani Polsce, ani innym krajom Europy Środkowo-Wschodniej. Znalazły się one w sowieckiej strefie wpływów, a niemiecką okupację zastąpiły kontrolowane z Moskwy marionetkowe rządy. Polacy nie zamierzali pogodzić się z tym stanem rzeczy. Przez cały okres PRL-u wielu z nich aktywnie walczyła z systemem. Powojenny zbrojny opór Żołnierzy Wyklętych następne pokolenia zastąpiły licznymi demonstracjami, strajkami oraz tworząc w podziemiu tzw. drugi obieg informacji. W tysiącach prywatnych mieszkań setki tysięcy konspiratorów wykonywało mrówczą pracę, pisząc, drukując i kolportując w społeczeństwie nielegalne treści.